• Van rups tot vlinder

    De metamorfose van rups, cocon, tot vlinder is het ultieme symbool in onze natuur voor transformatie.

    De dans van de vlinder reflecteert de behoefte voor beweging en verandering; van waar we waren en zijn, naar de volgende fase van ons bestaan.

    De symboliek van de vlinder door tijd en ruimte

    We vinden de vlinder als symbool terug in allerlei culturen over de gehele wereld.

    Zo geloofden de Azteken al dat een vlinder eigenlijk een dierbare overledene was, die hen kwam vertellen over de gelukzaligheid van het eeuwige leven.

    Ook in China representeert  zij  onsterfelijkheid, en in Japan zijn het speciaal de witte vlinders die de zielen van de overledenen symboliseren.

    In Ierland was het gedurende de 17e eeuw zelfs verboden om een witte vlinder te doden, omdat deze de ziel zou zijn van een overleden kind.

    In de Griekse Mythologie is daar het vehaal van Eros (Cupido) en Psyche; de twee gevleugelde geliefden.

    Ook het Christendom ziet de vlinder als symbool voor wedergeboorte. Op de grafstenen van de eerste Christenen werd vaak een vlinder afgebeeld.
    De katharen beschreven het proces van transformatie van het stoffelijk lichaam in het lichtlichaam als de metamorfose van rups tot vlinder.

    ‘Zo zal het ook zijn wanneer de doden opstaan. Wat in vergankelijke vorm wordt gezaaid, wordt in onvergankelijke vorm opgewekt’. Korintiërs 15:42

    Lichtheid van het bestaan

    Maar let op, juist het lichte, speelse van de vlinder geeft een dubbele boodschap:
    Ja, er vindt een diepe, krachtige transformatie plaats, van aardse, materiele zaken naar een hogere, spirituele wereld, maar dit alles gehuld in kleur, vreugde en lichtheid.

    Bekijk ook onze asbestemmingen met een vlinder!

     

  • Daar aan de haven…

    Herinnering van Leentje:

    ‘Als het weer het toeliet, fietsten Arjan en ik op zaterdag over de dijk naar Marken, om onszelf daar dan op een borrel en bitterballen te trakteren! We konden daar erg naar uitkijken.’

     

  • Hart van paddenstoelen

    Herinnering van Joke:

    Kijk eens wat ik op mijn boswandeling vond?!
    Ik denk nog iedere dag aan hem, en soms vind ik ineens een teken dat hij ook nog aan mij denkt!

    -Joke

  • Vader en dochter

    Vader en Dochter, een prachtige korte film waarin een dochter haar vader een leven lang mist.

    En kreeg de Oscar voor beste korte animatiefilm!

    Father and Daughter, 2000 – Michael Dudok de Wit

  • Delfshaven

    Herinnering in beeld van Connie:

    Weet je nog? Delfshaven, 1963, ons eerste afspraakje. Jij wachtte op mij bij de Piet Heijn brug. Achterop je fiets hield ik mij stevig aan je vast. En daarna dansen in de Roef!
    Nu en dan in mijn gedachten dansen we nog steeds…

    -Connie

  • Strandwandeling

    Herinnering in beeld van Wim:

    Aan mijn allerliefste Bernadette,
    Samen naar het strand, lange wandelingen. De ene keer arm in arm, elkaar warm houdend, andere keren vrij met haren wapperend in de wind of met de blote voeten in de branding. Achteraf een bel witte wijn op het terras. Jij leerde mij genieten van het leven! Ik mis je
    – Wim

  • Blaasbloem

    In ons leven ontmoeten we zoveel mensen! Sommigen zijn we de volgende dag al vergeten, en anderen blijven voor altijd in onze gedachten en in ons hart.

    Afscheid nemen is moeilijk genoeg. Wanneer een afscheid voor altijd is, des te moeilijker. Soms krijgen we niet eens de kans om afscheid te nemen.

    Wel kunnen we zelf deze momenten van herinnering creëren. Bepaalde momenten van de dag, wanneer we extra aan deze persoon denken. Of bij sommige beelden, geuren, geluiden, muziek.

    Zo heb ik een moment met de paardenbloem, ‘Blaasbloem’ zei mijn oma altijd. Iedere keer wanneer ik er een zie denk ik aan haar, en soms, als ik het moeilijk heb, pluk ik er een, blaas ik alle zaadjes in de wind en vraag ik haar om mij bij te staan.

    Ik heb nooit persoonlijk afscheid van haar kunnen nemen, maar in mijn hart heb ik dat wel kunnen doen, en nu kan ik haar weer herinneren, zoals ze echt was.